Skomer Island

Reis naar Skomer Island

De winden die ons noordelijk kunnen brengen zijn niet gunstig en we blijven dus enkele dagen ter plaatse in  zuid Wales, meer bepaald Dale Flats genaamd. Els vindt in de gidsen aan boord een eiland, niet ver van hier, waar veel vogels zijn. Je kunt er ankeren of als een boei vrij hoef je deze maar met de boothaak op de pikken en ben je klaar en gezekerd dat de boot niet gaat verhalen. Achter je eigen anker kan deze het soms laten afweten. Je weet nooit zeker hoe de bodem eruitziet en of het anker goed in het zand gebeten en geproefd heeft. Al is zo een boei ook nooit zeker, in Noorwegen ook vastgemaakt aan een boei in een liefelijk baaitje en wat later zag ik door het raam het landschap rustig voorbij lopen!?! Het was wel degelijk een boei maar alleen voor een roeiboot of zo! Kees, die het reilen en zeilen daar wel kent, had ons nochtans verwittigd….

Na enkele mijlen varen zien we het eiland vanaf het zuiden, maar wij hebben gekozen voor het noorden van Skomer Island en gaan een nauw tussen de rotsen passeren. Dit moet zorgvuldig gebeuren want het getij perst zich daar door met behoorlijk felle stromingen, maar we winnen er veel tijd mee in plaats van het hele eiland westelijk te ronden. Eenmaal in de baai hebben we een boei beet. Veel duikers die hier met rib naar toe zijn gevaren, komen dan heel rustig van onderen tussen de papegaaiduikers zwemmen en steken alleen hun hoofd uit het water tussen de vogels. Wonder bij wonder accepteren de vogels dit en kan je ze van heel  dichtbij bewonderen. In de middag ga ik roeiend aan wal met onze bijboot en nadat ik deze op het droge heb getrokken en gezekerd ga ik het eiland verkennen. Ik ben bijna alleen. In de verte zie ik soms een kleine groep wandelaars maar verder is het hier rustig. Je moet op de paden blijven om de planten niet te verstoren. Om hier jaarlijks te overleven als plant of dier moet je niet teveel overlast hebben van mensen. Helemaal westelijk met zicht op de Celtic Sea kom ik vlakbij een kolonie Papagaai duikers. Ze hebben nesten gevonden in verlaten konijnen holen die hier massaal aanwezig zijn. Ze vliegen op en af naar zee maar, volgens een ornitholoog die hier onderzoek doet, hebben ze het moeilijk omdat er weinig vis is. Weinig vis is weinig vogels. Volgens de app hoor ik de kleine mantel meeuw, drieteenmeeuw, scholeksters, rietzangers, rietgorzen, wulpen, kortooruil en nog vele anderen.

In Newlyn vertelde een visser mij dat hij min of meer werkloos is omdat de zee te warm is en de scholen makreel nog niet zijn komen opdagen. De natuur hier is prachtig maar als je verder kijkt, leest en in gesprek gaat met de mensen van hier heeft de natuur het niet gemakkelijk.

In de avond, terug naar de boot geroeid, zijn de duikers en ander bezoekers weg en blijven alleen drie kleine zeilbootjes over in de baai en je ziet dat de vogels terug komen vlakbij de boot. Zolang je rustig blijft en niet gaat staan, dat maakt ze bang en vliegen ze onmiddellijk weg, je kunt ze met de verrekijker goed observeren. Later als het pikdonker is schommelen wij zoals de wereld rond ons in diepe slaap.

Na het ontbijt zeilen wij terug naar Dale. Dinsdag gaan wij in de grote haven van Milford aan de steiger liggen. We moeten boodschappen doen drinkwater vullen en ook diesel zien te vinden. Woensdag en donderdag ook want de wind komt teveel opzetten en liggen wij verwaaid zoals dat heet. We zien wel…